+UIT+SHOCKING+BLUE.gif)
Film: Interview Ruben van Weelden (18) uit Shocking Blue
Voor veel beginnende acteurs is het een droom die uit komt, maar Ruben van Weelden (18) wil meer dan alleen in films spelen – hij wil ze maken. CJP sprak met de jonge filmfanaat over zijn rol in Shocking Blue en zijn ambities.
Je bent pas achttien jaar, maar toch betekent Shocking Blue niet je eerste hoofdrol. In 2006 speelde je in Zomerdag, ook van regisseur Mark de Cloe. Hoe kwam je daar in terecht?
‘Ik stond ingeschreven bij een castingbureau voor kinderen, dat door Marks vrouw gerund werd. Via dat bureau mocht ik een paar radiospotjes inspreken en sindsdien werd ik af en toe gevraagd om audities te doen. Toch vonden ze me vaak te jong. Het verbaasde me dus dat ik de rol in Zomerdag kreeg toen ik vijftien was.’
Dat is bijzonder: sommige acteurs lopen casting na casting af en jou komt het aanwaaien.
‘Ja, ze zeggen dat ik een “goede naturel” heb, maar ik ben er nog steeds niet uit wat dat precies betekent, haha. Het zal ook wel te maken hebben met het type persoon dat je bent. Acteurs zijn vaak een beetje weird en dat ben ik zelf ook.’
Wat is er dan zo gek aan jou?
‘Thuis doe ik weleens een Russische opera na en ik ben ook erg goed in het maken van gekke geluiden. Samen met vrienden maak ik ook vaak filmpjes, gewoon voor de lol. Voor ons project Evil Rabbit kochten mijn beste vriend Sybren en ik een pluchen konijn, dat we insmeerden met zwarte verf en kapot maakten zodat het een evil beest werd die we moesten bestrijden. Dat soort dingen.’
Ben je op dit moment ook bezig aan zulke filmpjes?
‘Ja, samen met diezelfde vriend werk ik nu aan een thriller, Kraepelin (naar de Duitse psychiater Emil Kraepelin, die zich als een van de eersten met schizofrenie bezighield, red.). Licht, camera, productie: alles doen we zelf. Met die film heb ik wel wat grotere plannen. Ik schakel al mijn filmcontacten in en ga ‘m naar alle omroepen sturen. Als ze m’n naam alleen maar zien ben ik al blij.'
Dat klinkt alsof je liever films maakt dan er in speelt.
‘Zeker. Eerst wilde ik me helemaal in het acteurswereldje storten, maar nu zie ik het meer als een opstapje om uiteindelijk filmmaker te worden. Wel blijft acteren nuttig, want zo leer je hoe het er aan toe gaat op een set.’
Je rol in Shocking Blue is best heftig: je hebt te maken met dood, snel opgroeien, ruzies, jaloezie… leek dat je niet lastig toen je het script las?
‘Ergens wel. Het was een grote switch ten opzichte van mijn rol in Zomerdag – een lieflijk, zacht jochie met een probleem. Shocking Blue is rauwe shit, echt een klap in je gezicht.'
Melody Klaver zei in een interview met CJP dat ze haar heftige privé-ervaringen niet wil gebruiken als ze op de set staat. Doe jij dat wel?
‘Da’s een goede vraag. Aan de ene kant wel: ik heb weleens in de spiegel gekeken terwijl ik heel emotioneel was, om te zien wat er dan aan je gezicht verandert. Maar als ik eenmaal op de set ben, leef ik me helemaal in mijn rol in en word ik echt het personage. Dan zet ik de knop om. Dat kan soms weleens doorslaan: na een paar lange draaidagen van Shocking Blue bleef ik eens in een heftige scène hangen. Heel fascinerend, ik kon er gewoon niet uit komen.’
Je zit nog op de middelbare school. Ga je straks een filmopleiding doen?
‘Ik wil graag naar de Filmacademie. Camera of regie, dat weet ik nog niet. Of een mediaopleiding waarbij ik meer experimentele filmpjes kan maken. Maar eerst moet ik het atheneum afmaken. Ik ben twee keer blijven zitten, mede door deze film –op een set kun je echt niet leren, er is altijd wel iets te doen. Maar als ik de keuze opnieuw moest maken zou ik het zo weer doen. Ik heb zo veel geleerd; het voelt alsof ik een lange wereldreis heb gemaakt!’
Welke films zou je zelf gemaakt willen hebben?
‘Hoe Quentin Tarantino met verhaallijnen omgaat, dat vind ik prachtig. In Inglourious Basterds zie je dat bijvoorbeeld: halverwege komen twee verhalen elkaar ineens tegen door een samenloop van omstandigheden. Een geweldige film, die schaamteloos is en toch iets ongrijpbaars heeft. Ik denk niet dat ik ooit zo’n film kan maken, maar het lijkt me wel geweldig.’
Regisseurs van Nederland weten nu dat je grotere plannen hebt dan alleen acteren. Wat moeten ze doen als ze je toch willen strikken?
‘Nou, ik speel vaak de slachtofferrol, maar ik wil graag een bad guy spelen. Ook al ben ik er nu misschien nog niet oud genoeg voor. Ik wil vooral meer dimensies qua acteren ontdekken. Dus als ze mij willen strikken, dan moeten ze me gewoon bellen!’
Shocking Blue (regie: Mark de Cloe) is vanaf 12 augustus in de bioscoop te zien. Meer info op www.shockingblue-film.nl. Bekijk de trailer hieronder.
3 personen hebben hun mening gegeven.
|
|
Door: JANNEKE (11-08-2010)
ben benieuwd naar deze film!!
helpDoor: LISA (14-08-2010)
Ik niet, want Ruben van Weelden is in het echt niet zo leuk als hij hier lijkt.
helpDoor: WAT BEDOEL JE (05-09-2010)
???
help