Cultuur: Speciaal jongerenaanbod: nodig of overbodig?
Is het nodig om kunst en cultuur laagdrempelig te maken voor jongeren of speciaal aanbod voor hen te ontwikkelen? En waar ligt hierbij de grens? Of is het toegankelijker maken van cultuur volkomen overbodig? CJP vroeg de mening van culturele aanbieders en docenten.
(Dit artikel is een verkorte versie van het artikel 'Laagdrempelig ballet of toch gewoon naar de schouwburg?; verschenen in het juni-nummer van Cultuurkaart Magazine)
Concertgebouw De Doelen
Madeleine Roovers, educatiemedewerker
‘We doen ons best om ons in te leven in de belevingswereld van jongeren en ze te interesseren voor ons aanbod. Dit doen we bijvoorbeeld door tijdens festivals ook iets te programmeren dat jongeren aanspreekt. We hopen dan dat ze daar op afkomen, maar ook blijven voor het overige aanbod. We vinden het wel belangrijk om onze eigen identiteit te bewaren en willen niet veranderen in een soort poppodium. Als jongeren met hun ouders of via school de Doelen bezoeken, is de eerste stap gezet. Hopelijk nodigt dit uit tot meer.’
Tropenmuseum
Hans van de Bunte, Hoofd Publiek & Presentatie
'Het Tropenmuseum richt zich tot een breed publiek. Via thematische presentaties spelen we ook in op interessegebieden van jongeren. Voor de onderbouw van het voortgezet onderwijs hebben we regelmatig speciale tentoonstellingen. Voor bovenbouwleerlingen werken we onder andere met prikkelende verhalen en tot de verbeelding sprekende onderwerpen. De collecties in het Tropenmuseum zijn van zichzelf al interessant voor deze doelgroepen. Het is onze opgave dit zo dicht mogelijk bij de eigen belevingswereld van de verschillende jongeren te brengen.'
Rijksmuseum
Dimphy Schreurs, Medewerker Onderwijs
‘Het Rijksmuseum probeert zo dicht mogelijk bij de belevingswereld van jongeren te komen, in de hoop dat er iets blijft hangen na het bezoek. Tijdens een rondleiding laten we jongeren actief naar kunst kijken en een eigen mening vormen. Ook proberen we aan de hand van stellingen een discussie los te maken. We willen jongeren serieus nemen, zonder er een overdreven hip gedoe van te maken. De vorm van een tentoonstelling of programma is geen doel op zich, het moet altijd functioneel zijn.’
Stichting Kikid
Janine de Ridder, directeur
‘Onze theatervoorstellingen met maatschappelijke thema’s, zoals seksualiteit, media, drank en drugs, maken we speciaal voor jongeren. We willen dicht bij hun belevingswereld aansluiten en theater zo laagdrempelig mogelijk voor hen maken. Dit doen we door in de klas te spelen en met hele jonge acteurs te werken, maar ook door de voorstellingen samen met scholieren te ontwikkelen. Wij kunnen voor scholieren een eerste, laagdrempelige kennismaking met theater zijn, maar zijn geen vervanging voor de beleving die ze in een schouwburg kunnen hebben. Beide vormen van theater vinden we erg belangrijk en kunnen elkaar heel goed aanvullen.’
Het Toneel Speelt
Ronald Klamer, directeur
‘Het Toneel Speelt maakt voorstellingen voor een breed publiek. Bepaalde voorstellingen zijn door de thematiek extra aansprekend voor jongeren, maar wij maken bewust geen speciale jongerenvoorstellingen. Ik vind het altijd een beetje raar als repertoiregezelschappen theater maken voor een specifieke doelgroep. Deze vorm van marketing-denken vind ik niet bij toneel passen. Het is bevoogdend als wij voor jongeren bepalen wat voor hen geschikt is. Voorstellingen voor jongeren zijn raar genoeg ook meestal simpeler: minder tekst en meer beeld en video. Ik geloof er niets van dat jongeren zo neerbuigend benaderd willen worden.'
SG Copernicus, Hoorn
Helma van der Neut, cultuurcoördinator
‘Onze leerlingen komen in aanraking met ‘traditionele’ vormen van cultuur, maar we kiezen ook regelmatig voor speciaal jongerenaanbod. Ik kies wel altijd voor kwaliteit en uitdaging. Als iets ook leuk is, is dat mooi meegenomen, maar dat is geen criterium voor mij. Aan de andere kant is het ook weer niet de bedoeling dat leerlingen met grote tegenzin ergens naartoe gaan. Als de eerste ervaring met cultuur negatief is, loop je de kans dat jongeren na hun schooltijd nooit meer een theater of museum willen bezoeken.’
Kaj Munk College, Hoofddorp
Elma Veldman, cultuurcoördinator
‘We stellen altijd een heel divers cultureel programma samen voor onze leerlingen. We laten leerlingen ook deels zelf kiezen wat ze willen doen of zien, maar we letten er wel op dat ze voor aanbod van niveau kiezen. Ik vind het belangrijk dat de culturele activiteiten die we ondernemen aansprekend zijn voor jongeren, maar ze moeten er zeker ook wat van leren. Kwaliteit is essentieel, maar niet alles wat we organiseren hoeft verantwoord te zijn à la Shakespeare.’
Meediscussiëren over dit onderwerp? Laat hieronder een reactie achter!
0 personen hebben hun mening gegeven.
|
|
